رویای پیروزی ....../ تورج عاطف                      یکی از مشهور ترین فیلمهای سینمای جهان " برباد رفته " است .  اثری که ویکتور فلمینگ بر اساس رمان مشهوری به همین نام توسط  مارگرت میچل نگاشته شده بود  کارگردانی و بر روی پرده سینما آورد  .  بخش عظیمی از فیلم ارتباط به حوادثی که در طی جنگ داخلی آمریکا است که در قرن نوزدهم رخ داده است در یکی از سکانس های مشهور فیلم رت باتلر که ایفاگر نقش او کلارک گیبل است وقتی از او پرسیده می شود که شانس پیروزی جنوبی ها بر شمالی ها را چقدر می داند از حقیقت با صراحت سخن می گوید . حقیقتی که پیروزی بر شمالی ها سخت است زیرا آنها کارخانجات اسلحه سازی و کشتی سازی دارند اما جنوبی ها مزارع پنبه و عده ای خود خواه ووقتی مسائل زندگی خصوصی او  بخاطر این اظهار نظر صریح مورد حمله قرار می گیرد از جماعتی عذرخواهی می کند  که رویای !  پیروزی آنها را خراب کرده است .شب گذشته پس ازششمین صعود تیم ملی ایران به جام جهانی و به صف شدن وزیر ورزش و رئیس کمیته المپیک و معاون ریاست جمهور ... برای سهم خوا هی  بیشتر از این صعود ! ناخود آگاه به یاد  ترکیب " رویای پیروزی " فیلم و کتاب " بر باد رفته " افتادم . تیم ما برای ششمین بار به جام جهانی رفته است اما براستی  باید غرق شادی و سرور بیش از اندازه شد ؟ این که بسیاری از کشورها خواهان حضور در جام جهانی هستند و هم اکنون حضور تیمهائی چون ایتالیا و پرتغال ...  در این تور نمنت با تردید های بسیاری مواجه می شود دلیلی می شود که ما  همه چیز را در ورای این صعود از یا

حکایت محراب/ تورج عاطفاو مردی است که هم سپید بود و هم سیاه امروز روز سیاه کوچ او است و هم روز سپید میلادشاو مروارید بود و لقب مروارید سیاه را به او دادنداو پاک بود و بی غل و غش و انسان و یک ورزشکار واقعی اما در تنها حضورش در سینما در فیلم علفهای هرز بازی کرداو به شاهین و پرسپولیس عاشقانه خدمت کرد اما جوابش  بی مهری بودآنهائی که امروز از ادب و انسانیت و پیش کسوت سخن می گویند همان هائی بودند که در جوانی خامی کردند و بزرگ مردانی چون منصور خان امیر آصفی و محراب را با جسارت از فوتبال راندندو بعد ها ...محراب شاهرخی امروز رفت و همین امروز آمد محراب بخاطر رفاقت به المپیک 1964 نرفت  آن روزها رفاقت معنی دیگر داشت و....امیر خان یزد جردی پیشکسوت روزنامه نگاری سالها پیش چنین در رثای محراب  نوشتند(( عمو )) چه بی خبر ! آخر چرا اینقدر زود رفتی ؟! چرا اینقدر ناگهانی و بی صدا ؟! . . . و اما  هرچه آن (( محراب )) درون میدان پر هیاهو بود و بمب افکن ! (( محراب )) برون میدان ، بی سرو صدا بود و سر به زیر و مظلوم و هیچ چیز نداشن جز  دلی که  به اندازه تنهایی هایش بزرگ بود   . (( عمو )) چه آرام رفت . . . (( عمو )) چه بی صدا رفت . . . (( عمو )) چه بی خبر رفت . . .عمو در جشن تولد ۴۹ سالگی سپیدی تولد را به سیاهی هجرت پیوند زد و بی خبر رفت اما ای کاش هیچگاه او را از یاد نبریم او که در این فوتبال تنها دهنده بود او جوانی و انرژی و عشق و حتی جان خود رابرای پرسپولیس و شاهین و مردم داد اما بی صدا رفتامروز از شاهین خبری نیستو در پرسپولیس غریبه ها تنها  سرو صدا می کنند و اصولا این فوتبال دیگر دیدنی نیست . فوتبال بدون دل عاشق و سا

رویایی به نام کریستیانو رونالدو/ تورج عاطف"زیستن در رویا " من در یک رویا زندگی می کنم و هیچگاه نمی خواهم از آن بیدار شود( کریستیانو رونالدو )                   پرتغال  در آغاز قرن هفدهم  توانستند که  برزیل را بعنوان  مستعمره خود تصرف کنند .آنها بیش از دویست سال به حکمرانی خود در برزیل ادامه دادند و سر انجام پس از کشمکش های فراوان  توانستند که در دهه دوم قرن نوزدهم به استقلال برسند . قصه فوتبال برای برزیل و پرتغال به گونه دیگری است و اگر روزگاری برزیل را بخشی از پرتغال می دانستند در دنیای فوتبال به پرتغالی ها لقب برزیل اروپا را داده اند که علت این امر  تنها ارتباط به زبان مشترک این دو کشور ندارد بکه به نوع فرهنگ فوتبالی و فلسفه مسترک فوتبالشان ربط دارد . شاید برزیلی ها با کسب پنج عنوان قهرمانی در جام جهانی به خود ببالند اما در عرصه های انفرادی پرتغالی سه بازیکن را به جهان فوتبال معرفی کرده اند که 7 توپ طلائی را برده اند در حالیکه در طول تاریخ برزیلی ها 4 بازیکن داشته اند که تنها توانسته اند 5 توپ طلائی را ببرند .  از شماره ده مشهور تیم ملی پرتغال در جام جهانی 1966  یعنی  اوزه بیو سخن گفتیم اما پرتغالی  یک شماره ده مشهور در تیم رئال مادرید یعنی لویز فیگو هم داشته اند که در تیم ملی شماره  7 را به تن می کرد این دو بازیکن هرکدام یک عنوان برترین بازیکن جهان را به دست آورده اند اما بی گمان  مشهور ترین شماره 7 فوتبال پرتغال  کسی نیست جز کریستیانو رونالدو که چون فیگو در اسپورتینگ لیسبون مطرح شد و در  فوتبال اسپان